Groeten uit Frankrijk

Twee weken had hij niets gedaan. Het leidde tot niets. Maar dat was in de periode van aaneengesloten activiteit ook al zo. Een moeilijke conclusie, zeker voor iemand die het tochal lastig vindt om keuzes te maken.

Vakantie

Hij heeft altijd vakantie, hij doet nooit iets. Nu hebben meerdere mensen vakantie en die vinden dat allemaal heel belangrijk. Ze gaan allerlei leuke zaken ondernemen of gaan een verre, dan wel nabije, reis naar het buitenland maken.

Hij werkt nu aan een stuk door. Hij probeert de tijd te doorgronden. Die is ontstaan, is er nog steeds en zal er ook in de toekomst zijn. Nu beseft hij dat al die mensen niet anders kunnen. Hun tijd bestaat al, alleen weten ze het nog niet.

Heimat, Blut und Boden

Teteringen, Etten-Leur, Eindhoven, Hakuk, Wezep. Etten-Leur, Elsendorp, Gemert, Zuid-Frankrijk, Eindhoven, Arnhem, Nieuwegein, Rotterdam, Breda, Eindhoven, Venhuizen, Hoorn, Alkmaar, Zaandam. Een exotisch verlangen naar een extreem afgelegen, veelkleurige, exoplaneet.

Een andere werkelijkheid

Mevrouw W. besloot dat het genoeg was. Vandaag moest de binnenkant van de brievenbus eraan geloven. Deze was namelijk al enige weken niet meer schoongemaakt. Vuil, bacteriën en andere virtuele rotzooi zou daar hoogstwaarschijnlijk in een vieze laag zijn aangekoekt. Onzichtbaar, maar aanwezig. Met handschoenen probeerde ze de gescheurde huid van haar handen te beschermen. Drie lange uren duurde de schoonmaakbeurt. Maar het resultaat mocht er zijn. De bacteriën konden het niet meer navertellen, zoiets hadden zij nog niet eerder meegemaakt. Maar de vliegen zaten braaf de wachten op het vensterkozijn. Ze wisten dat zij hun slag konden slaan, als mevrouw W. uit het blikveld van hun facetogen was verdwenen. Het levenloze oppervlak zou geen lang leven beschoren zijn.

Compositie 2 (Te veel achtergrond te weinig inhoud)

Een moeizaam gesprek

Ach ja, weer zo'n meisje met een beugeltje aan de deur. Het is meteen duidelijk wat ze wil, maar toch begint ze helemaal fout: 'Goedeavond, hoe gaat het met u?' Een slechter begin was niet mogelijk. Na mijn ontwijkende antwoord: 'Wat wil je?' volgt een zielig verhaal over olifantjes. Ik val haar in de rede met de mededeling dat ik best geld wil geven, maar me niet wil binden aan een of andere automatische bankafschrijving. Ze kijkt beteuterd maar houdt vol. Ik onderbreek haar weer en het contact wordt daarna snel beëindigd. Teruggekomen in de huiskamer voel ik me bezwaard. Een chagrijnige man die het idealisme van de jeugd fnuikt. Maar ik heb niet om deze rol gevraagd. En haar start was helemaal verkeerd: 'Goedeavond, hoe gaat het met u?' Dat moet ze toch echt eerst afleren.

Flarden

De zon schijnt nergens door. De wolken houden alles tegen. Geen druppel valt naar beneden. Het broeit overal. Een uitbarsting valt te verwachten, maar komt niet.

Alles zit op slot. Achter of door een waas van ondoordringbaarheid. Oprukkende ijverige domheid. Stuitende onbenulligheid.

De reductionist doet aan filosofie en de filosoof bekritiseert de reductionist. Kleinzielige moralist, niet begrijpend dat alles tevens niets betekent vergeleken met een plastisch en romantisch wereldbeeld. Het beeld is opgebouwd uit pixels of gevormd door modulaire hersenwerking, maar dat zegt niets over de afbeelding.