dinsdag 29 april 2014
maandag 21 april 2014
maandag 14 april 2014
maandag 7 april 2014
Ondergang
Hij was nu te lang zonder werk, als men al te lang zonder werk kon zijn. Hij verdichtte de werkelijkheid tot een onderbewuste stroom van krampachtigheid, doordrongen van een niet te stuiten eenvormigheid in een doorsnee achtertuin. Overleven zat er niet meer in.
Hij was begonnen met het graven van een diepe kuil. Hem was nog niet duidelijk geworden waarvoor die moest dienen. Het zou hem ook nooit meer duidelijk worden, want voordat het zover was, kreeg hij een klap op het dolende hoofd van een over de tuin scherende, door hersenactiviteit bestuurde, drone, verloor het bewustzijn en werd nooit meer wakker.
De kuil bleek er al niet meer te zijn, wonderlijk gevuld en begroeid met een overheerlijke, biologisch-dynamisch gekweekte, niet nader gespecificeerde, groente. De voortschrijdende achteruitgang was niet meer te stuiten. Een reiger wachtte op de dagelijkse vis.
Hij was begonnen met het graven van een diepe kuil. Hem was nog niet duidelijk geworden waarvoor die moest dienen. Het zou hem ook nooit meer duidelijk worden, want voordat het zover was, kreeg hij een klap op het dolende hoofd van een over de tuin scherende, door hersenactiviteit bestuurde, drone, verloor het bewustzijn en werd nooit meer wakker.
De kuil bleek er al niet meer te zijn, wonderlijk gevuld en begroeid met een overheerlijke, biologisch-dynamisch gekweekte, niet nader gespecificeerde, groente. De voortschrijdende achteruitgang was niet meer te stuiten. Een reiger wachtte op de dagelijkse vis.
maandag 31 maart 2014
Een feestje tussendoor
Soms kwam hij op merkwaardige feestjes terecht. Deze keer in de ontspanningsruimte van de vrijmetselaars. Meteen naar de inwijding en de loge, zonder te voldoen aan wat dan ook. Gereguleerde broederschap, passer en winkelhaak, habijten en zwaarden, sterren en meesters,.... in dit geval voorzien van een gemêleerd gezelschap. Geen verlichting dan wel gekende kennis.
De jarige was een bijzondere dame die vijftig jaar werd en ongeveer tien maal hetzelfde verhaal van de verrassing van genoemd feest vertelde, dan wel moest vertellen. Haar man was sinds kort aangeschoven bij de vrijmetselaars.
Daarnaast een roker, sinds zijn veertigste, omdat hij toen alles kwijt was geraakt, werk, vrouw en kinderen, bij voortduring terugkomend op de derby IJsselmeervogels versus Spakenburg (1-1 gelijkspel). Verder een gewezen alcoholist, net op tijd gestopt, wel met levercirrose en onbegrip voor zijn eigen gedrag in het verleden. Als laatste een doorleefde vrouw die niet kon slapen zonder drie glazen wijn vooraf te nuttigen en die vertelde over haar zoon die 's avonds moest drinken, pas na acht uur, zeven jaar gestudeerd, geen werk.
Een impressie, niet uitputtend. Geen vragen, alleen maar verhalen, op een bepaalde wijze rustgevend en niet verontrustend, een bijzondere conclusie achteraf.
De jarige was een bijzondere dame die vijftig jaar werd en ongeveer tien maal hetzelfde verhaal van de verrassing van genoemd feest vertelde, dan wel moest vertellen. Haar man was sinds kort aangeschoven bij de vrijmetselaars.
Daarnaast een roker, sinds zijn veertigste, omdat hij toen alles kwijt was geraakt, werk, vrouw en kinderen, bij voortduring terugkomend op de derby IJsselmeervogels versus Spakenburg (1-1 gelijkspel). Verder een gewezen alcoholist, net op tijd gestopt, wel met levercirrose en onbegrip voor zijn eigen gedrag in het verleden. Als laatste een doorleefde vrouw die niet kon slapen zonder drie glazen wijn vooraf te nuttigen en die vertelde over haar zoon die 's avonds moest drinken, pas na acht uur, zeven jaar gestudeerd, geen werk.
Een impressie, niet uitputtend. Geen vragen, alleen maar verhalen, op een bepaalde wijze rustgevend en niet verontrustend, een bijzondere conclusie achteraf.
maandag 24 maart 2014
dinsdag 18 maart 2014
O nee, toch wel weer, of niet dan
'Ach jee', prevelt het schelpje, maar schelpjes kunnen eigenlijk niet praten. Tenminste, misschien was het ooit mogelijk, maar dan toch alleen toen de hoornachtige substantie bewoond werd door enig organisme. Dit waren zo de gedachten die de sociale kluizenaar, een geboren contradictie, te binnen schoten. Hij deed zijn slaap en nam zijn hap en besloot - noch tevreden noch ontevreden - zijn weg op het pad voort te zetten. Voor zover je van een weg kon spreken, want van definities had hij zijn buik inmiddels vol, dat kon je wel aan hem merken. Allee, dan. Vort.
Abonneren op:
Posts (Atom)