woensdag 18 juni 2014

Meligheid troef


Verveeld, in huiselijke mist gehuld, had hij alleen nog contact met zijn scherm, een klein stuk van de omgeving en een aantal vensterbankdinosaurussen.

maandag 9 juni 2014

Alles

Hij ging naar een film, Shirley, en zag de binnenwereld als een tableau, af en toe gevuld met een vrouw en soms ook nog andere personen. De buitenwereld kwam enkel binnen door de radio. Het uitzicht via de vele aanwezige vensters op de wereld was verdicht tot een schildering, verstild in betekenisloosheid. Uiteindelijk was de vrouw het levende theater op zoek naar vervulling, die niet kwam. De realiteit was immers immanent aanwezig in al haar subtiele, verlichte, variëteiten, teruggebracht tot de essentie van het kale zijn.

maandag 2 juni 2014

Niets

Er gebeurde al een tijd niets. Ja hij had al zo'n vier weken last van een virus, maar dat hoorde bij overkomen en niet bij gebeuren. Dus eigenlijk was er niets te melden, maar ja, zo nu en dan moest er gekwetterd worden om de transparantie te vergroten of het ego te bevestigen. Hij moest een gezicht krijgen dat ook nog voortdurend gedeeld moest worden.

Verleden, definitief voorbij, zonder daadwerkelijke herinneringen, enkel ingevulde gewaarwordingen, vastgelegd in zwart-wit.

zondag 25 mei 2014

Terug van weggeweest

Daar was hij weer, Boer T., de enige boer uit de omgeving met een hoofdletter. Boer T. had deze hoofdletter verdiend, tenminste, dat zei men, maar hoe het precies zat, dat wist toch eigenlijk niemand. Een tijdje was hij spoorloos, of boerloos, Boerloos, het is maar hoe je het hebben wil. Maar Boer T. was een harde. Niet zomaar zo'n flutboertje waar je even overheen loopt, makkelijk uit te buiten, makkelijk in te palmen, nee, met recht een boer die lastig te kraken was. Met zijn land was het al precies hetzelfde. Ook enige tijd zoek, maar nu weer helemaal terug in de polders. Zijn land, dat moest eigenlijk ook met een hoofdletter, maar zo heeft Boer T. het toch niet gespeeld. Je zou het verwachten, Boer T. met een hoofdletter, dan zijn land ook. Maar nee, Boer T. is ons allemaal te slim af. Of misschien gewoon wel achterbaks. Land met een kleine letter houden terwijl iedereen denkt, weet, verwacht, dat wordt land met een hoofdletter met die Boer T. De smiecht.